Dopóki wzrok da się korygować szkłami powinno się korzystać z tej szansy. Ponieważ przeszczep wiąże się z ryzykiem powikłań pooperacyjnych powinno się bardzo poważnie zastanowić zanim się mu poddamy. Jedynym problemem przeszczepu rogówki jest możliwość odrzucenia go przez organizm, a także dość często konieczność noszenia nadal soczewek aby dobrze widzieć. Istnieje także możliwość zakażeń wirusowych np. HCV.
Decyzję o zabiegu podejmuje okulista prowadzący. Zabiegowi przeszczepu poddaje się z konieczności ok. 20% chorych na SR.
Inną przyczyną poddania się przeszczepowi jest nietolerancja przez pacjenta na szkła kontaktowe i tzw. zespół ostrego stożka rogówki. Osobę taką kwalifikuje się jako biorcę rogówki. Natomiast dawca jest badany pod kątem infekcji. Zabieg jest bezbolesny. Trwa 60 - 90 min. i nie wymaga długiego pobytu w szpitalu. Polega on na usunięciu zmienionego fragmentu rogówki i wszyciu dopasowanego bloczka tkanki przeszczepianej. Rokowanie po zabiegu jest dobre ponieważ rogówka jest tkanką nieunaczynioną. Reakcje odrzucania przeszczepu są niezwykle rzadkie. Przeszczep udaje się w 99%.
Okres powrotu do zdrowia jest dość długi (od 6 do 12 miesięcy) i zwykle wymaga unikania wysiłku, noszenia specjalnych opatrunków lub okularów ochronnych. Po wygojeniu rogówki usuwa się szwy.
Rogówka stanowi przezroczystą warstwę z przodu oka. Jeżeli staje się ona albo zmętniała, albo ma kształt stożkowaty (stożek rogówki), rzadziej kształt kulisty, może być konieczny przeszczep rogówki.
Przy przeszczepianiu rogówki usuwa się jej najbardziej uszkodzoną część. W miejscu tym umieszcza się rogówkę dawcy, przymocowując ją w tej pozycji za pomocą delikatnych szwów. Przed operacją bada się dokładnie rogówkę dawcy pod kątem infekcji.
Zabieg przeszczepiania rogówki trwa około 1 godziny i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Bezpośrednio po operacji twoje widzenie może być zamglone. Zwykle konieczne jest pozostanie w szpitalu przez noc.
Aby kształt rogówki został zachowany, szwy usuwa się po miesiącu od zabiegu operacyjnego. Mogą się one albo wchłonąć samoistnie w ciągu roku lub też w tym okresie wszystkie się je usuwa. W tym czasie osiąga się też końcową poprawę ostrości wzroku.
W każdym czasie po zabiegu organizm może zareagować na nową rogówkę. Jeżeli tak się stanie, rogówka może ponownie ulec zmętnieniu i wówczas, aby odzyskać przezroczystość rogówki, konieczne jest intensywne leczenie miejscowe kroplami. Jeżeli widzenie jest zamglone lub po operacji twoje oko stało się zaczerwienione albo bolesne, natychmiast skontaktuj się ze specjalistą. Czasami dochodzi do odrzucenia przeszczepu, rogówka mętnieje i wówczas konieczny jest kolejny jej przeszczep.
Jeżeli przeszczep rogówki jest nierówny, możesz potrzebować soczewki nagałkowej, aby poprawić widzenie.
